Doğduğum günü bilmiyem. Daha sonraki günler de hatırımda değildir. Bildiklerimin hepsi de ölüme dair. Hatırıma düşen yalnızca ölüm korkusu. Ben daha el kadar uşakken ölümün ninnisini ezber ettim. Şimdiyse karanlıktayım. Anam kimdir? Babam kim? Kim, kimi öldürür? Kim, kimin katilidir? Hiçbir sualime ışık düşürmez ne bildiklerim, ne gördüklerim. Ne, ne zaman olmuştu? Ne, neden önce? Zaman dediğimiz nedir ki? Maksat hükmetmektir; Hükmetmekse, öldürmek gücünde. Hangi ana, oğlunu kurban eder? Hangi oğul, anasının canına cellat olur? Ağalık-atalık hukukunda kim, kimin canına ferman çıkarır, bilinmez? Şimdiyse karanlıktayım. Babamın suretini kuşanmaya geldim. Acılarımla, kahırlarımla bileyeceğim zulmümü. Zulmüm yazgınıza yoldaş olsun!